امیدواری ایران برای ثبت جهانی جشن مهرگان و ساز رباب

به گزارش آتلیه دات کام، معاون میراث فرهنگی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی از بررسی دو پرونده ایران با عنوان «هنر ساختن و نواختن رباب»، «جشن مهرگان» و «پیوستن سیزدهمین کشور به پرونده ثبت جهانی نوروز» در نوزدهمین جلسه کمیته بین دولتی محافظت از میراث فرهنگی ناملموس اطلاع داد.
به گزارش آتلیه دات کام به نقل از ایسنا، همزمان با آغاز نوزدهمین جلسه کمیته بین دولتی محافظت از میراث فرهنگی ناملموس که در پاراگوئه در حال برگزاری است، علی دارابی، معاون میراث فرهنگی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی از امیدواری ایران برای ثبت جهانی «هنر ساختن و نواختن رباب»، «جشن مهرگان» و «پیوستن سیزدهمین کشور به پرونده ثبت جهانی نوروز» در این اجلاس اطلاع داد.
دارابی اظهار داشت: با ثبت دو عنصر جدید میراث فرهنگی ناملموس ایران، یعنی «هنر ساختن و نواختن رباب» و «جشن مهرگان» در کمیته بین الدولی میراث فرهنگی یونسکو در پاراگوئه، تعداد عناصر ثبت شده میراث فرهنگی ناملموس جهانی ایران به ۲۶ عنصر ارتقا پیدا می کند.
او اظهار نمود: در این اجلاس همینطور پرونده ثبت جهانی چند ملیتی «نوروز» با الحاق کشور مغولستان به پرونده ای با تعداد ۱۳ کشور عضو تبدیل خواهد شد؛ پرونده ای یگانه که مدیریت و بانی آن ایران است.
قائم مقام وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی اظهار داشت: بر مبنای اطلاعات انتشار یافته در سایت رسمی دبیرخانه کنوانسیون ۲۰۰۳ یونسکو، ارزیابی سه پرونده ایران مورد تأیید نهاد ارزیابی یونسکو قرار خواهد گرفت و در ایام آتی اعلام ثبت جهانی این سه عنصر از جانب یونسکو صورت می گیرد.
بنابر گزارش وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، در اولین روز از نوزدهمین کمیته بین دولتی پاسداری از میراث فرهنگی ناملموس که در شهر اسانسیون پاراگوئه درحال برگزاری است، گزارش های اقدامات پاسدارانه ایران در رابطه با دو پرونده «نقالی» و «مهارت سنتی لنج سازی و دریانوردی در خلیج فارس» مورد بررسی قرار گرفت.
علی دارابی، معاون میراث فرهنگی در اینباره اظهار داشت: در این نشست، یونسکو از جمهوری اسلامی ایران برای ارسال بموقع گزارش ها، اقدامات پاسدارانه انجام شده و ارتقای زیست پذیری عناصر، تشکر کرده و از پیشنهاد ایران بر مبنای انتقال پرونده نقالی از لیست در خطر به لیست معرف هم استقبال کرد.
این دو پرونده در سال ۱۳۹۰ در لیست در خطر و نیازمند پاسداری فوری یونسکو به ثبت رسیده بودند و بر مبنای مقررات کنوانسیون پاسداری از میراث فرهنگی ناملموس، دولت موظف به عرضه گزارش های اقدامات پاسدارانه انجام شده به شکل دورهای (هر ۴ سال یکبار) در ارتباط با این عناصر است.